تور برای موزه تاریخ چای لاهیجان

موزه تاریخ چای لاهیجان

تور موزه تاریخ چای لاهیجان

تور طبیعت گردی موزه تاریخ چای لاهیجان

تور برای موزه تاریخ چای لاهیجان

تور یک روزه موزه تاریخ چای لاهیجان

موزه تاریخ چای لاهیجان

تور طبیعت موزه تاریخ چای لاهیجان

بنای موزه وآرامگاه محمد میرزا قوانلو ملقب به کاشف السلطنه یکی ازجاذبه‌های گردشگری شهرستان لاهیجان است،که دارای زیر بنای به وسعت ۵۱۲مترمربع می باشد.

این موزه دردو طبقه ویک برج به معرفی ابزار وادات مصرف چای واسناد متفاوتی می‌پردازد، همچنین مراحل کشت،برداشت نگهداری وپرورش بوته چای و فرآوری وآماده سازی برای عرضه در غرفه‌های متعدد مطرح می‌گردد

به منظور ارج نهادن به زحمات کاشف السلطنه (پدر چای ایران)مقبره رابا سبک معماری خاصی بنا نهادند،این مجموعه درسال ۱۳۷۳ تبدیل به موزه گردید. موزه لاهیجان درباغات چای همه ساله پذیرای بازدید کنندگان بی‌شماری می‌باشد.

لاهیجان یکی از قدیمی‌ترین و زیباترین شهرهای استان گیلان است که به “شهر چای” اشتهار دارد، زیرا چای‌کاری در ایران برای نخستین‌بار به همِت “حاج محمِدمیرزا کاشف‌السلطنه چای‌کار” در سال ۱۳۱۹ هـ.ق در لاهیجان آغاز شد و به‌سرعت در این شهر و دیگر مناطق سواحل جنوبی دریای مازندران توسعه یافت. مزار کاشف‌السلطنه روی تپه‌ای از چای که توسط وی در سال ۱۳۰۷ شمسی خریداری شده بود، جای دارد. ابتدا بنا به وصیت کاشف‌السلطنه، مزار وی که از مرمر سیاه بود، بدون سقف و حفاظ و در میان بوته‌های چای قرار داشت؛ امِا اندکی بعد مقرر گردید که دو درصد درآمد چای به ساخت مقبره‌ای درخور شأن او اختصاص یابد.

از سال ۱۳۳۵ شمسی بنای فعلی به سبک معماری غربی تهیه و به همِت “انجمن آثار ملّی” به شکل کنونی با اسکلتی از بتن مسلّح و نمای سنگ تیشه‌ای طوسی‌رنگ با زیربنای ۵۱۲ مترمربع ساخته شد. از سال ۱۳۷۱ شمسی کلّ مجموعه به “سازمان میراث فرهنگی کشور” واگذار گردید و سالن مستطیل‌شکل نسبتاً وسیعی که در جوار برج آرامگاه بود، برای احداث “موزه تاریخ چای ایران” درنظر گرفته شد. این طرح با پیشنهاد، نظارت و اجرای سازمان میراث فرهنگی و با غرفه‌بندی و بهره‌گیری از تزئینات سنّتی چوبی بسیار زیبا در دو طبقه پلکانی‌شکل در شهریورماه ۱۳۷۵ شمسی به پایان رسید. این مجموعه، هم‌اکنون با داشتن ادوات و وسایل سنّتی و تخصّصی مربوط به چای و مدارکی مربوط به چگونگی فعالیت‌های پدر چای ایران، همه‌روزه پذیرای بسیاری از افراد بومی و نیز گردشگران است. موزه چای دارای سه قسمت است: قسمت آرامگاه که با برجی مرتفع و چهارگوش در غرب و سالن اصلی که با دو اتاق به ابعاد حدود ۱۴ مترمربع در شرق جای دارند. ورودی اصلی بنا در سمت شرق، ابتدا به دو فضای جانبی تالار اصلی گشوده می‌شود، با پرده‌ای از نمایش تعزیه آراسته شده است. تور طبیعت گردی گیلان

در سمت راست، اسناد و مدارک تاریخی مربوط به کشف و امتیاز و عکس‌های اولیه کاشف‌السلطنه به دیوار آویخته شده است. اتاق سمت چپ، محلّ اسکان مدیر و اتاق نگهبانان موزه است. تالار اصلی توسط یک طبقه چوبی به دو بخش فوقانی و تحتانی تقسیم می‌شود و در ابتدای تالار، دو پلکان چوبی با حالتی نیمه‌دوار به طبقه دوم منتهی می‌گردد. در جانب دیگر تالار در طبقه همکف، پلکانی سنگی به مقبره کاشف‌السلطنه راه می‌یابد. طبقه‌بندی تالار با نمایی چوبی به موازات ستون‌های شش‌گانه داخلی انجام شده است. غرفه‌های این تالار در دیوارهای جانبی و به‌صورت جعبه آئینه‌ای سراسری ایجاد شده است. در طبقه همکف، در داخل ویترین‌ها، دو سماور روسی، سینی نقره، انگاره ساخت اصفهان، پیمانه و جعبه چای، چیق کیسه توتون، قهوه‌خوری چینی، مشربه و دست‌نوشته‌های کاشف‌السلطنه در معرض دید قرار گرفته‌اند.

در ویترین‌های طبقه فوقانی، وسایلی مانند ظروف سفالی و زیورآلات و اشیایی دیگر از عصر اشکانی و سلجوقی و نیز اسناد و قباله، تسبیح، جاجیم، پیمانه شیر، هاون چوبی، تغار کوچک چوبی، تنگ و… به نمایش گذارده شده‌اند. در فضای داخلی قسمت مقبره، کف آرامگاه با مرمر سفید فرش شده و دیوارهای جانبی به‌صورت مدور و با ستون‌هایی مرتفع که تا سقف امتداد یافته، جلب‌نظر می‌نمایند. بر شکاف‌های نیمه‌مدور دیوارهای داخلی، عکس‌ها و اسناد مربوط به شخص کاشف‌السلطنه به دیوار آویخته شده است. سنگ مزار کاشف به رنگ قهوه‌ای در ابعاد ۷۸ × ۱۷۲ سانتی‌متر و با خطّ نستعلیق دارای چنین نوشته‌ای است: “هوالباقی-جایگاه و مزار شاهزاده حاجی محمّدمیرزا کاشف‌السلطنه چایکار است که پس از اتمام تحصیلات در اروپا در سنه ۱۳۱۴ هجری در سنّ ۳۵ سالگی به سمت ژنرال قنسولی هندوستان رفت و در ضمن توقّف در آن سرزمین، فن زراعت چای را آموخته و این محصول گران‌بها را با هزاران مشقّت به رسم ارمغان به وطن عزیز خود آورده، اول کسی بود که چایکاری را در ایران، وظیفه همِت خود دانسته و تمام عمر علاوه بر خدمات عمده که بر دولت و ملّت نموده، با نهایت سعی در این راه کوشیده و مجدِداً برای توسعه کشت چای در سن ۶۵ سالگی مأمور به هندوچین و ژاپون شده و در مراجعت از راه بوشهر در روز شنبه ۳۱ فروردین ۱۳۰۸ شمسی دو ساعت بعدازظهر در کُتل ملوب با اتومبیل پرت و این جهان را با جهانی آرزو به جهانیان واگذار و شهید راه وطن شد ۱۳۰۸ شمسی”. نمای بیرونی موزه به‌طور کامل با سنگ تیشه‌ای خاکستری پوشیده شده است. کف سالن اصلی و محوطه مقبره نیز با سنگ مرمر فرش شده است. آرامگاه کاشف‌السلطنه و موزه تاریخ چای ایران، متعلّق به دوره معاصر بوده و دارای شماره ثبت ملّی ۱۷۶۹ سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کشور است.

منبع : hamshahrionline